Wsparcie psychoonkologa

Gdy dziecko zachoruje na nowotwór, dzieli swoje życie na dwie części: czas choroby – kiedy siebie postrzega tylko jako pacjenta i czas poza szpitalem, w którym może się poczuć sobą. Choroba nowotworowa powoduje, że życie ulega fragmentaryzacji na życie w szpitalu i życie w domu – sztuką jest, by chcieć kontynuować relacje sprzed choroby, by czerpać z nich wsparcie. Należy w tej sytuacji pomóc dziecku i jego rodzinie w zrozumieniu tego, że nie staje się inne w gronie rówieśników i w chorobie. Psycholog może pomóc zrozumieć dziecku jego reakcje, które czasem mogą się mu wydawać nienaturalne, a w rzeczywistości nienaturalna jest sytuacja, w jakiej dziecko się znalazło.

W sytuacji choroby dziecka, najlepiej jest, gdy rodzice nie przestają pełnić swoich podstawowych ról: wychowują dziecko, dbają o jego rozwój, edukację i pomagają w szeroko pojętym dorastaniu. Psycholog może pomóc w zobaczeniu, że sytuacja choroby nie zmienia praw i obowiązków panujących w relacji rodzic – dziecko, rodzeństwo – dziecko, rodzic - rodzeństwo. Prawidłowo przyjmowana postawa wobec choroby, zaprocentuje w przyszłości jakością wychowania, co znajdzie przełożenie w późniejszych relacjach międzyludzkich i radzeniu sobie w życiu. W proces leczenia dziecka zaangażowany jest cały zespół szpitala, tj.: lekarze, pielęgniarki, rehabilitanci, psycholodzy, pedagodzy, duchowni. Ogromną grupę wsparcia stanowi rodzina, bliscy, przyjaciele chorego, a także nauczyciele i liczne Fundacje współpracujące z Kliniką. Niezmiernie ważne jest, aby zaufać sobie nawzajem i współdziałać w walce z chorobą nowotworową podczas procesu leczenia, który może prowadzić do wyleczenia i wygranej.

Mając na uwadze coraz prężniej rozwijającą się w ostatnich latach pod kątem medycznym, naukę, jaką jest psychologia (psychoonkologia/psychosomatyka/ psychologia zdrowia i choroby), a także wkład i pomoc jaką ta nauka odgrywa podczas trwania choroby, Klinika Onkologii i Chirurgii Onkologicznej Dzieci i Młodzieży w Instytucie Matki i Dziecka, zatrudnia dwóch psychologów/pedagogów z dyplomem studiów podyplomowych w zakresie psychoonkologii, członków Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego. Praca psychologiczna na oddziale polega na udzielaniu wsparcia i towarzyszeniu pacjentom i ich rodzinom, podczas rozwiązywania problemów związanych z chorobą nowotworową, w trakcie całego leczenia i podczas zabiegów z nim związanych. To również pomoc w radzeniu sobie z innymi trudnościami życiowymi, które mogą wpływać na przebieg leczenia i zdrowienia. Pomocą psychologiczną objęci są także pacjenci po zakończonym procesie leczenia, którzy borykają się z różnymi skutkami choroby.

Psycholog prowadzi rozmowy terapeutyczne z chorym dzieckiem, rodzicem, obserwuje dziecko/rodzinę, współpracuje z personelem oddziału onkologicznego. Psycholog prowadzi psychoedukację przez przyuczenie odpowiednich postaw rodzicielskich, obalenie mitów związanych z chorobą nowotworową, jeżeli jest taka potrzeba sięga także po metody i techniki stosowane w psychoterapii.

Drogie dzieci, rodzice, rodzeństwo i bliscy. Serdecznie zapraszamy do rozmów, spotkań, do zadawania pytań, otwartości, ciekawości i wnikliwości. Jesteśmy dostępne od poniedziałku do piątku w Oddziale Kliniki Onkologii i Chirurgii Onkologicznej Dzieci i Młodzieży lub w gabinecie Kliniki. Zachęcamy także do kontaktu drogą mailową.

mgr Joanna Kmita (psycholog/pedagog/specjalista psychoonkologii)
joanna.kmita@imid.med.pl

mgr Aleksandra Tobota (psycholog, pedagog,certyfikowany psychoonkolog nr
67 – specjalista,certyfikowany superwizor psychoonkologii nr 31)
aleksandra.tobota@imid.med.pl

mgr Mariola Wujec (psycholog, specjalista psychoonkologii)

mariola.wujec@imid.med.pl